۱۹ فروردین ۱۳۹۷ ..."/>

طریقه برگزاری مراسم تیرماه سینزه

مراسم تیرماه سینزه یکی از آداب قدیمی ایرانی می باشد که در مازندران و گیلان در بین روستانیشینان و جنگل نشینان و در سالیان اخیر در محله های اطراف شهرها در شب ۱۳ آبان ماه برگزار می گردد.

این جشن و جشنهایی نظیر آن در بین برخی از خانواده های اصیل گیلان و مازندران از قدیم الایام حفظ و حراست می شود و تاکنون نگذاشته اند به دست فراموشی سپرده شود ، در رامسر هم به خصوص در ییلاق جواهرده و جنت رودبار هر ساله در دوسه خانه روستاهای یاد شده این رسم خوب و دیرین اجرا می گردد و آن بدین صورت است که در شب تیرماه سینزه مردم از جاهای دور و نزدیک به خانه ای که قرار است جشن در آن برگزار گردد بعد از شام جمع می شوند . بعد از جمع شدن مهمانان ابتدا فرزند بزرگ خانواده ظرفی را بر می دارد و به طرف شیر آب که از چشمه محل لوله کشی شده است می رود و ظرف را پر از آب می کند و بدون اینکه حرفی بزند پشت در می گذارد ، سپس یکی از پیرمردان آن را بر می دارد و در وسط مجلس می گذارد و از حاضرین می خواهد اگر نیتی دارند نیت کنند و انگشتری یا گشواره و یا کلید خود را به او بدهند و او در ظرف آب قرار دهد بعد از آن از طبری خونان که ممکن است یک نفر یا بیشتر باشند در خواست می کنند شروع به خواندن کنند ، بعد از اینکه مصرع چهارم دوبیتی توسط طبری خوان خوانده شد همان شخص آستین خود را بالا زده و یکی از وسایل انداخته شده در ظرف را بیرون می آورد . و آن را جلوی چشم جمعیت می گیرد تا صاحبش پیدا شود.انگشتری که صاحبش پیدا شود دوبیتی امیری خوانده شده مربوط به نیت همان شخص است.

آن قدر طبری خوان ها به این کار ادامه می دهند تا همه وسایل انداخته شده در ظرف بیرون آورده شود و صاحبانشان به دوبیتی مربوط به خود که فال آنها به حساب می آید برسند. معمولا نیت های حاضران ، جوان ها درباره ازدواج کردن ، پیرمرد ها و پیرزنها به زیارت رفتن و رسیدن به مقصود یعنی زیارت امام رضا و کربلا و خانه خدا و زنان و مردان بدون فرزند درباره بچه دار شدن و بعضی ها هم در مورد خرید و فروش ملک و امثال اینهاست .

پس از پایان مراسم طبری خوانی جوانها و یا پیرمردهایی که صدای خوبی دارند ترانه های محلی می خوانند و بعضی ها هم با کوبیدن بر پشت تشت و یا ظرف پلاستیکی و بقیه مهمانان با کف زدن ، آواز شادی سر می دهند و کسانی که علاقمند به رقصیدن هستند در وسط مجلس شروع به رقصیدن می کنند و تا پاسی از شب به جشن و پایکوبی و شادمانی می پردازند و در پایان زن صاحبخانه شبچره ای را که تدارک دیده است بین حاضران پخش می کند و این شبچره بیشتر میوه و سیب زمینی پخته و یا ممکن است کدو و لبوی پخته شده باشد و این جشن و شادمانی تا ساعت ۱۲ و گاه ساعت یک بعد از نیمه شب به طول می انجامد و سپس مردم با خاطره ای خوش به خانه هایشان برمی گردند تا سال دیگر و تیرماه سینزه ای دیگر….

برگرفته از کتاب : شعر ها و ترانه های محلی رامسر – سید نورالدین اکرامی

مطالب مرتبط

*

*

 
Top